Επικήδειος έπαινος στον φίλο και συνάδελφο Μίμη Σουλιώτη, ποιητή

Αγαπητέ Μίμη,

ανέλαβα έργο τριπλό και βαρύ:

ι) να αποχαιρετήσω τον ειλικρινή φίλο και για πολλά χρόνια συνοδοιπόρο και κραταιό συζητητή στις πνευματικές μας αναζητήσεις, στην επιστήμη και στα τοπικά πανεπιστημιακά πράγματα μα και στον προβληματισμό της καθημερινότητάς μας,

ιι) να σου απευθύνω εκπροσωπώντας όλη την ακαδημαϊκή μας κοινότητα και ιδιαίτερα το Τμήμα Νηπιαγωγών, το οποίο υπηρέτησες με εξαιρετική επιτυχία, τον επικήδειο έπαινο, και

ιιι) να αποδώσω την οφειλόμενη τιμή σε έναν καταξιωμένο ποιητή  που αφήνει έντονο το στίγμα του στα λογοτεχνικά πράγματα αλλά και σε ένα δημόσιο πρόσωπο, το οποίο είχε πάντα γνώμη για ό,τι συνέβαινε γύρω του και την έλεγε με παρρησία.

Ευελπιστώ να τα καταφέρω προσπαθώντας να ισορροπήσω και στις τρεις αυτές πτυχές της προσωπικότητάς σου χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω σε τι από αυτά να επιμείνω.

Δανείζομαι λίγα από το πλούσιο βιογραφικό σου:

Ο Μίμης Σουλιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Ήταν παντρεμένος με τη Ελένη Μεκάση, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, τον Πάνο, τη Μάγδα και τη Δανάη. Σπούδασε Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Υστεροβυζαντινή Φιλολογία στη Βουδαπέστη και εκπόνησε το Διδακτορικό του για τον Καβάφη στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Υπηρέτησε ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και υπήρξε ο αναμορφωτής της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Φλώρινας, όπου και τον γνώρισα να δουλεύει με πάθος· οι Βιβλιοθήκες ήταν πάντα το μεγάλο του μεράκι.

Διέμεινε «μονιμότερα από προσωρινά» στη Φλώρινα, όπως έλεγε αυτοσαρκαζόμενος ο ίδιος, διδάσκοντας Ελληνική φιλολογία και «βιοποριστική λογοτεχνία» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει διδάξει επίσης προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα στη Σουηδία και την Ουγγαρία, στα Πανεπιστήμια της Πάτρας και της Κύπρου καθώς και στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Στο Πανεπιστήμιό μας ―εκτός από καθηγητής ελληνικής φιλολογίας― υπηρέτησε με ευαισθησία αλλά και με γνώση και αποτελεσματικότητα ως Κοσμήτορας της Παιδαγωγικής Σχολής, ως Πρόεδρος του Τμήματος Βαλκανικών Σπουδών και ως Αναπληρωτής Πρόεδρος στο Τμήμα Νηπιαγωγών και το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών ―άλλη μια μεγάλη του αγάπη, έγνοια και καμάρι.

Υπήρξε δραστήριο μέλος της μικρής ακαδημαϊκής μας κοινότητας φροντίζοντας να αφήνει παντού τα σημάδια της καθημερινής παντού παρουσίας του αλλά και ως μέλος επιστημονικών εργαστηρίων που λειτουργούν στην Παιδαγωγική Σχολή· κυρίως όμως ως υπεύθυνος για το «Βιβλιολογείον», έναν θεσμό για το βιβλίο που τον εμπνεύστηκε και τον υπηρέτησε με απαράμιλλο ζήλο: διοργάνωσε εκεί επιμορφωτικές συναντήσεις για το βιβλίο, συνέδρια, επιμελήθηκε εκδόσεις, έστησε εργαστήριο παραδοσιακής βιβλιοδεσίας και ευτύχησε να χαρεί να δουλεύει το παραδοσιακό τυπογραφείο, το οποίο σχεδίασε και φρόντισε για το στήσιμό του με εφηβικό ενθουσιασμό.

Εκείνο όμως που πρέπει να πιστωθεί ακέραιο στον Μίμη Σουλιώτη είναι η σύλληψη και υλοποίηση του πρώτου και μοναδικού για την ώρα στη χώρα μας Μεταπτυχιακού Προγράμματος Δημιουργικής Γραφής. Υπήρξε γι’ αυτόν όνειρο ζωής, που το πραγματοποίησε αξιοποιώντας την αναγνωρισιμότητα και αποδοχή του στον χώρο της λογοτεχνίας στη χώρα μας και μετακαλώντας για διδασκαλία τα μεγαλύτερα ονόματα στον τομέα της λογοτεχνικής, της καλλιτεχνικής παραγωγής αλλά και της φιλολογίας. Είναι το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα που έκανε όσο λίγα πράγματα γνωστό το Τμήμα μας, το Πανεπιστήμιό μας και τη Φλώρινα σε όλη την Ελλάδα αλλά και πέρα από τα σύνορά της. Ήδη βρισκόμασταν σε συζητήσεις για την ίδρυση παραρτήματός του στην Κύπρο. Είχα την τύχη να μοιραστώ μαζί του πολλές ώρες συζητήσεων για την εδραίωση και ενδυνάμωση του Μεταπτυχιακού αυτού και να δω από κοντά τον αγώνα και την αγωνία του να το πετύχει.

Το συγγραφικό έργο και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιστράφηκαν γύρω από τη λογοτεχνία, τη φιλολογική κριτική, τη δημιουργική γραφή και απαγγελία, τη βιβλιολογία. Έχει εκδώσει φιλολογικά βιβλία και εισηγήσεις, άρθρα και κριτικές του έχουν περιληφθεί σε πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, σε επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά και σε εφημερίδες.

Ο λογοτέχνης Μίμης Σουλιώτης έχει εκδώσει εννιά ποιητικές συλλογές, με την τελευταία του μάλιστα ―που είναι αφιερωμένη στην Κύπρο― είναι υποψήφιος για το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο ποίησης. Υπήρξε μέλος σε συντακτικές επιτροπές λογοτεχνικών περιοδικών και σε Διοικητικά Συμβούλια συναφών φορέων, προπάντων όμως ―κατά τον ίδιο, ιδρυτικό μέλος του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού.

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες και έχουν περιληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες. Συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού «Τραμ», ήταν υπεύθυνος της σειράς «Ανθολόγος Ερμής» και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Ένωσης Συγγραφέων Δυτικής Μακεδονίας.

Ο δημοσιολόγος Μίμης Σουλιώτης ήταν τα τελευταία χρόνια τακτικός αρθρογράφος τοπικών αλλά κυρίως πανελλήνιας κυκλοφορίας εντύπων, υπήρξε δε και εκδότης τοπικής εφημερίδας στη Φλώρινα. Υπερασπιζόταν πάντοτε με μαχητικότητα και επιχειρήματα τη γνώμη του και δε δίσταζε να γίνεται δυσάρεστος, όταν έκρινε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τις θέσεις του.

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ποίησής του αλλά και της προσωπικότητάς του, το οποίο αναδεικνύεται εύκολα από τα γραφόμενά του αλλά το απολάμβανε κανείς κυρίως στη συναναστροφή μαζί του, ήταν η περιπαικτική του διάθεση, η ειρωνεία και ο αυτοσαρκασμός παράλληλα με μιαν οξύτατη και διεισδυτική ματιά στα γεγονότα και τα πρόσωπα. Δεν άφηνε να περάσει τίποτα ασχολίαστο. Ο άριστος χειρισμός του προφορικού αλλά κυρίως του γραπτού του λόγου, το ερωτικό σχεδόν παιχνίδι με τις λέξεις και τα νοήματα έδιναν μιαν απαράμιλλη γοητεία στο γράψιμο και την ομιλία του.

Και η παρέα μαζί του ήταν συναρπαστική· είχε διάθεση για ζωή, για γλέντι, για τραγούδι, διέθετε ακατάλυτο χιούμορ. Είχα την τύχη να μοιραστώ πολλές τέτοιες στιγμές μαζί του κάνοντας «ορειβασία», όπως αστειευόμενος έλεγε τον συχνό μας περίπατο γύρω από την Πανεπιστημιούπολη, διασκεδάζοντας και χορεύοντας στις αξέχαστες εκείνες εκλεκτικές συναθροίσεις στα «Σκορδοκαΐλεια» και στο γλωσσολογικοφιλολογικό ξεφάντωμα στο ρακοκάζανο του Αετού τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

Αγαπητέ Μίμη,

το τελευταίο εξάμηνο πέρασες μια μεγάλη δοκιμασία κι έχασες την τελευταία αυτή μάχη. Το πάλεψες, αλλά οι όροι ήταν άνισοι. Κάποιοι παρακολουθήσαμε διακριτικά αυτόν σου τον τελευταίο αγώνα και θαυμάσαμε το δικό σου το πάθος για ζωή και την ανυπόκριτη αφοσίωση της οικογένειάς σου.

Θα μας λείψεις  πολύ και θα λείψεις σε πολλούς!

Θα λείψεις πρώτα από όλους κι απ’ όλα από την οικογένειά σου, από την αγαπημένη σου «Μεκάση», όπως πάντα αποκαλούσες τη Λένα, τη σύντροφό σου, που δεν έλειψε στιγμή από κοντά σου όλο αυτό το διάστημα της οδυνηρής δοκιμασίας σου· θα λείψεις στο γιο σου και τις κόρες σου, στα εγγόνια σου και ιδιαίτερα στη Βασιλική, την οποία υπεραγαπούσες.

Θα λείψεις στους φίλους και συναδέλφους σου στο Πανεπιστήμιο, με τους οποίους είχες μιαν ιδιαίτερη και διακριτική σχέση, συμβουλεύοντας αλλά και κρίνοντας, στηρίζοντας και πάντα ενθαρρύνοντας τους νεότερους. Θα μας λείψουν οι εύστοχες και τεκμηριωμένες παρεμβάσεις σου στις γενικές συνελεύσεις· ειδικά αυτό τον καιρό της κρίσης και της ρευστότητας των εξελίξεων θα έχουμε πιο έντονη την ανάγκη της καθαρής σου ματιάς στα γεγονότα. Θα λείψεις πιο πολύ ακόμα στους στενούς σου συνεργάτες, τον Τριαντάφυλλο, την Έφη, την Άννα. Εμένα μου λείπει ήδη η ζωντανή σου παρουσία στο Τμήμα και οι καθημερινές μας συναντήσεις για σχολιασμό του σήμερα και σχέδια για το αύριο.

Θα λείψεις στους φοιτητές σου και πιο πολύ στους μεταπτυχιακούς της «Δημιουργικής Γραφής», οι οποίοι χάνουν τον Δάσκαλο και τον εμπνευστή τους. Ήταν η δική σου ακτινοβολία που τους έφερε από όλα τα σημεία της Ελλάδας αλλά και πέρα από τα σύνορα της χώρας μας, για να δοκιμάσουν και να γοητευτούν από το μοναδικό εγχείρημα της Δημιουργικής Γραφής.

Θα λείψεις από τα λογοτεχνικά και φιλολογικά μας πράγματα, όπου είχες πολλά ακόμα να δώσεις. Δεν ήταν η ώρα σου να φύγεις τόσο νωρίς.

Θα λείψεις από τα δημόσια πράγματα· θα λείψει ο αιχμηρός πολιτικός σου λόγος ειδικά αυτό τον καιρό.

Στιγμές σαν κι αυτήν είναι καλύτερα κανείς να σιωπά και να αφήνει και τους άλλους να σκεφτούν και να προσευχηθούν.

Καλό σου ταξίδι, ακριβέ μου φίλε!

Εκφωνήθηκε την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Advertisements

About kdinas

Καθηγητής Γλωσσολογίας - Ελληνικής Γλώσσας και Διδακτικής της Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
This entry was posted in Προσωπικά, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s